EĞİTİMCİ - YAZAR : MEHMET YILMAZ

BENİM UZAYDAKİ TUĞLAM:

Benim uzaydaki tuğlam boşlukta değil. Asılsında hiçbir şey boşlukta değil. Uzayda sessizliğin ortasında yankılanan görünmez bir düzey, görünmeyeni var eden bir cismin ve bir varlık. Görünmeyeni var eden bir bilinç vardır. Ben bu boşlukta, sonsuzlukta kendi varlığımı bir tuğlama benzettim ve öyle hissettim. Uzayda bir bina düşünün bu bina ne taş nede betonla yapılmıştır. bu bina düşünceler, niyetlerle, bilinçle örülmüş.

İşte o örülme şekli tuğla gibi olmasıdır. Her insan gibi bende o görünmeyen yapının bir tuğlasıyımdır. Benim tuğlam uzayda …..sınırsızlıkta uzaydaki tuğlam , kimliğimin , geçmişimin, inançlarımın ve dönüşümlerimin bileşkesi yanı bileşenidir. Uzaydaki tuğlam, sadece bir parça değil; aynı zamanda bir frekans.

Çünkü her düşünce uzayda bir rezonans yasası gereğince titreşim yaratır. Her titreşim evrenin dokusunda bir iz bırakır. Benim bu uzayda ne düşündüysem ne hissettiysem, neye inandıysam hepsi o tuğlamın şeklinde oldu. Bu evrende korkular yaşadıysam tuğlam çatladı. Bu evrende sevgiyle düşündüysem, tuğlam ışık oldu ve ışık olarak etrafımı ve uzayı aydınlattı.

Eğer bilinçsizce yaşadıysam, tuğlam karanlıkta kayboldu. Bu evrende fark ettiğim an tuğlam yeniden şekillenmeye başladı ve bende beraberinde şekillendim.

Her insanın kendi tuğlasını inşa etme enerjisi ve gücü vardır. Benim tuğlamın sınırsız güce benzer bir güce benziyor. Benim tuğlam, bir yapı malzemesi değil. Biliş bilinç taşıyıcı olmasıdır. Uzaydaki tuğlamı sevgi ile beslediğimde uzayın başka köşesinde yankı bulur. Bu yüzden anladım ki ben sadece bir tuğla değilim. Aynı zaman da tuğlamın ustasıyım. Her gün yani bir kat çıkıyorum.

Kendime, her farkındalık, bir üst kat her kabulleniş, sağlam bir harç, her şükür yapıyı ayakta tutan görünmez bir güçlü tuğlam. Bir gün bu uzayda tuğlamın yapısı tamamlandığında, geriye dönüp baktığımda şunu sağlama durum var. Ben uzayda ve bu evrende kaybolmadım. Bu uzayda ve evrende kaybolmadım. Ben kendimi kendi tuğlamla inşa ettim. İşte benim uzaydaki tuğlam budur. Diye inanıyorum. Böyle inandıkça tuğlam sağlamlaşıyor. Güçleniyorum. Her zorluk karşısında pişkin ve olgunlaşmış olarak evrenin yasalarıyla yoluma devam ediyorum. İşte benim uzaydaki tuğlam benim yaşamın bir parçası olduğuna inanıyorum. Benim tuğlamın kısa hikayesi budur. KUANTUM DÜŞÜNCE TEKNİĞİ SANAL OKULU EĞİTMENİ MEHMET YILMAZ. Yaratıcı yazarlık atölyemiz ve 17 kişilik grubumuz.

BENİM TUĞLAMIN BENİMLE ARKADAŞLIĞI:

Benim arkadaşım olan tuğlam sıradan mı? yoksa bilinçli bir dostum mu? benim arkadaşım tuğlam sıradan bir arkadaşım değil. Benim kuantum düşünce tekniği ile onu arkadaş edindiğimi anlamışa benziyor. Benim arkadaşım tuğlam bana sessiz bir şekilde mesaj veriyor. Verdiği mesaj sıradan arkadaş olmadığını. Aslında toprak, su, hava ve şekillendiğini, ateşten ile piştiğini söylüyor. Bundan dolayı yerine göre sıcak, yerine göre nemli, yerine göre sert bir toprak olduğunu söylüyor. İşte bu arkadaşımdaki özellikler bende var olmasıdır. Oda bunun farkında olduğu için arkadaşımdır. Arkadaşım tuğla bana diyor ki, senin de yapında bu dört elementin olması sesinin önemli enerji olduğundun. Her ikimiz bu enerjiyi doğadan alıyoruz diyor. Bu dört element ikimizde ortak özelliğimiz olduğu için yaşam boyu arkadaş olduk. Bu hatırlatmayı yapıncaya kadar bu dört elementi unutmuşa benziyordu gibi. Arkadaşın tuğla olarak ben bu hale gelinceye kadar bu yaşamın dört ana enerjisi olarak aşama aşama tadarak bu günler geldim diyor. Tuğla Arkadaşım sade bir arkadaşlık ile varlığını ispatlamış değil. Benimle güçlü bir enerji ile bağ kurduğunu ifade ediyor. Kendi dili ile bu mesajı veriyor.

Benim için sadece bir nesne değil bir yansıma, bir öğreten, bir dengeleyici olduğunu hatırlatıyor. Zaman zaman tuğlam elimde ve o anda gözlerimi kapatıyor ve o anda derin bir düşünme seansına geçiyor bu tuğlanın bu kadar güçlü bir enerji ile dönüşüme geçen bir sembol olduğunu bana hatırlatıyor. Arkadaşım tuğlam, diyor ki ben nereden nereye geldiğimin farkındayım. Senin de bu yaşam hikayesini kavramanı istiyorum diyor.

Arkadaşım tuğla bana çok güçlü hatırlatma yapıyor ve var olan enerjisinin kaynağının mesajını veriyor. Her varlığın kendine has yapısı ve enerjisi var olduğunun mesajını güçlü olarak kendine has özelliği ile veriyor. İkimizin ortak yönünün bu evrende bir şekilde varlık sahibi olduğumuz gerçeğini öğretmiş olmasıdır. Tuğla arkadaşımın sorumlulukları ile benim sorumluluklarımın faklı olduğunu hatırlatıyor olmasıdır.

Ortak yönümüz doğadan geldik tekrar doğaya gidecek olmamızdır. Benim tuğlam; doğdum, çocuk oldum, genç oldum, gençliğim çok iyi geçti, geliştim, çiçek gibi açtım, etrafımı mis gibi kokulu kıldım, bir ara durgunluğa geçtim, şimdi yeni baştan tuğlamı yaratıma geçtim. Benim tuğlam bilinçlendikçe tap taze enerji yarattığıma inandı.

Demek ki benim tuğlam benimle içselleşti, demek ki benim tuğlam yeni baştan enerji kazanarak yeni limanlara açılmak için bana gemi oldu ve bu yaratılan geminin kaptanı olarak beni seçti. Bakalım benim tuğlam beni hangi olumlu enerji limanlara yolculuk yaptıracaktır. Bu yolculuğun kaptanı olarak beni seçtiğine göre onu mahcup etmemek üzer kendimle sözleşme yaptım.

Onun için benim tuğlam açılmış hayırlı yolumu bana saygı, sevgi ve hoşgörü dolu bakmama kanal açtı. Ben tuğlam bana aşk dolu olmamı, evrende var olan aşkı tada tada içmemi bana söylüyor. Bende tuğlamın enerjisine güven duydum ve bu konuda kararlıyım. Bu tuğlamın hikayesi devam edecek. Bu hikâyeye ara vermeden azimle devam edeceğim. 08.04.2026 KUANTUM DÜŞÜNCE TEKNİĞİ EĞİTMENİ MEHMET YILMAZ

EVİMDEKİ TUĞLAM:

Kuantum düşünce tekniği ile dönüşüm hikayesi. Evimdeki tuğlama bir bakış yapmak istediğimde onun sadece bir duvarın sıradan bir parçası olmayıp görünen o ki o yapı malzemesi, aslında derin bir dönüşümün, sabrın ve varoluşun sessiz öğretisidir. Bu benim düşünceme göre bakıldığında ise bir tuğla, yalnızca fiziksel bir nesne değil, enerji bir bilinç ve dönüşümün ve somutlaşmanın hali olmasıdır. Benim evimdeki tuğlam sıradan bir toprak parçası olarak başlar. Yağmurla yumuşama, şekillenir. Ardında ateşle sertleşir. Olgunlaşır. Bu süreç her varlık için değişim ve dönüşümdür. Bu dönüşüm gerçek anlamda form kazanır. Bu evimin tuğlası sanki benim yaşamımı bana hatırlatıyor.

Benim evimdeki tuğlam, madde olmaktan öteye titreşen, titreştikçe değişim yaşayan, yaşadıkça şekil alan bir frekansta sabitleşme halidir. Benim evimdeki tuğlam bir zamanlar dağdı, sonra çamur oldu, sonra şekil aldı ve şimdi bir yapının parçası oldu. Bu dönüşüm, insanın içsel yolculuğunun birebir yansıması olduğu için bende aynı yolun yolcusu olduğumu gören oldum. Bu bir enerji alanıdır. Belli titreşim enerjisi ikimizi savurma gücüne sahip olmasıdır.

Niyet ve bilinçle farklı anlamlar kazanabilir. Eğer evimdeki bu tuğlam sadece cansız, yanı can taşımayan bir madde olarak bakarsanız, o sizin için öyle olabilir. Ama ona bir dayanıklılık sembolü, bir güç frekansı yüklerseniz, artık bilinçaltınız için farklı bir gerçeklilik oluşur.

Evimdeki tuğlam, sembolleri içinde barındıran, bu tuğlam güçlü semboldür. Evimdeki tuğlamın sağlamlık, dayanaklılık olarak gücü vardır. Sınır olarak hayatımda sağlıklı sınırlar kuruyor.

Evimdeki tuğlam, güçlü bir yaşamın temellerini atıyor. Benim evimdeki tuğlam beni yetiyor. Temel olarak güçlü bir yaşamın temellerini atıyorum, sabur taşı olduğunu, zamanla her şeyi inşa edebilen tuğlam olduğunun mesajını sessizce veriyor. Evimdeki tuğlam, ateşten pişmeden sağlamlaşmaz. Evimdeki tuğlam benim yaşamımda çok derin bir semboldür. Hayatta yaşadığım zorluklar aslında beni yakmak için değil, olgunlaştırmak için vardır. Evimdeki tuğlam sessiz ve sedasız bana yaşama dair öğreti veriyor.

Karşılaştığım her durumu önce ham, sonra çamur ve sonra şekil alıyor ve yaşam ateşinde pişiyor beni bir basamağa taşıyor. Bana olgunlaşmanın öğretisini veriyor. Evde karşımda duruyor ve sürekli bana öğretilerde farkındalık yaratarak yaşamımda farkındalık yaratıyor. Bir dost gibi bende enerji yaratıyor. Evimdeki tuğlam bilinçaltı bir yansımasıdır. O evimdeki tuğlam, benim inanç kalıplarımın bana hatırlatır. Evimin duvarları çürükse bu bir düşünce kalıbımın ve tuğlamın zayıf olduğu ve pişmediğini bana öğretir. Evimdeki duvarlar , sağlamsa tuğlalarımın ateşten çok iyi pişerek sağlamlaştığını bana öğretisini veriyor. Evimdeki tuğlam, sağlam olduğu içsel duygu ve düşüncelerimin dengede olduğunun öğretisini vermektedir. Benim yaşamımın enerjisi hangi tuğlam ile inşa edildiğinin tefekkürünü vermesi enerjisi kazandır.

Evimdeki tuğlam duygularımı inşa ederken,

Korku ile mı?

İnanç ile mı?

Geven ile mı?

Ve eksiklik ile mı? evimdeki tuğlama dokundum, gözlemledim bana çok güzel bir renk, koku, desen imajlar yarattı. Evimdeki tuğlam, evimdeki tuğlam, iyi bir ders olarak hayatımın temelini sağlam, güven veren bir yolu ve tekniği inşa etmeyi azmetmiş bir insan olmanın öğretici oldu. Evimdeki tuğlamdan çok iyi enerji aldım ve almaya devam ediyorum. Evimdeki tuğlam bende değişim, dönüşüm ve farkındalık yarattı. Bende yeni bir başlangıçla yol alarak, gelişme ve bu gelişen yolda yeni gerçekliğimin yaratılması içsel konuşmama yol gösterici oldu. Evimdeki tuğlam dönüşmüş bir toprak, içsel enerjisiyle çamur olmayı seçmiş, sabırla ateşte pişmiş güçlenmiş, renkli, güzel, hoş, kokan bir enerji ile yoluna devam öğretisini bana öğreterek aynı yolda yürüyerek dengelenmeyi asıl yerimi bulmama öğretide rol model oldu. En büyük önerisi ve can alıcı nasihati ise, sende kendi yaşamının ustası, mimarı ve yaşamının Hikayesi sındır öğretisine devam ediyor. 08.04.2026 KUANTUM DÜŞÜNCE TEKNİĞİ SANAL OKULU EĞİTMENİ MEHMET YILMAZ